جوب در آسمان

خیس نشوید!

جوب در آسمان

خیس نشوید!

جوب در آسمان ...پس چه خیال کردی ؟! به خیالت مینویسم آسمان در چشم های تو ...آه مامانم اینا! از این عاشقانه های شیت شده!
یا حتی نه"آسمان در جوب " آخر وقتی به آن خوبی میشود آسمان را دید چه کاری است که به جوب نگاهی کنی برای دیدنش
اما گاهی باید جوب را در آسمان دید گاهی...باید...

کانال این وبلاگ هم راه اندازی شده :
https://t.me/kennelatsky

آخرین مطالب
پیام های کوتاه
پربیننده ترین مطالب
  • ۲۶ دی ۹۴ ، ۲۲:۵۷
    دور
  • ۰۷ بهمن ۹۴ ، ۲۳:۵۹
    .
  • ۰۵ بهمن ۹۴ ، ۱۰:۴۴
    أهم
آخرین نظرات
  • ۳۰ مرداد ۹۷، ۱۶:۱۸ - 00:00 :.
    عالی:)
  • ۴ بهمن ۹۶، ۱۰:۲۷ - parsay
    mamnoon
  • ۱۸ خرداد ۹۶، ۱۳:۴۰ - چ‍[نا] گوارا
    به وفور.
پیوندهای روزانه
حرف ها و ادعا ها و شعار هایی که مال جایگاه شما نیست را نزنید .حساب "هست و نیست ها" و "باید ها و نباید ها" را جدا بدانید . حوزه ی مقدسه ی دل حوزه ی هست و نیست هاست نه باید ها و نباید ها . انچه در آن است انکار نکنید ! اگر فلان چیز یا فلان حب یا فلان محبوب در دل شماست انکار نکنید . هرچند نباید باشد !آگاهیتان از حضورش را نادیده نگیرید. گرچه نباید باشد و البته که این زاویه ی مقدسه منحصر به ذات اقدس اله باشد .چه آنکه با انکار آن چه در دل است و نباید باشد دچار جهل مرکب می شوید . می گویید : خب بحمدلله در دل ما جز تو نیست و حال می رویم و بار ِسنگینِ مخلصین له الدین را بر میداریم . و خب نتیجه چه می شود؟!باری که مال تو نبود برداشتی،زیر آن شکستی و از برداشتن بار سبکی که مال تو بود ماندی.بار به ظاهر کوچکی که ممکن بود به اصلاح تدریجی دل تو منجر شود.خیر اعتراف کنید به درگاه حق تعالی که ما اینطور هستیم (و او خود میداند برای آنکه خودتان هم مجددا آگاه باشید ).مثلا در روایت آمده که همه مقداری از حسد دارند، اما نباید به آن حسد عمل کنند.حرف اینجاست که باید و نباید را عمل کن.خدا به لطفش و به حکمتش در جایش "هست ها و نیست ها" ی دل را درست می کند و خواست دل جز به خواست خدا نیست . یا من لا مقلب القلوب الا هو . 
و طریقی که خدا برای این امر قرار داده جز عمل به باید ها و نباید ها و در خواست از حضرتش نیست.


پنجره کتابخونه مرکزی


إِلَهِی إِلَیْکَ أَشْکُو قَلْباً قَاسِیاً مَعَ الْوَسْوَاسِ مُتَقَلِّبا وَ بِالرَّیْنِ وَ الطَّبْعِ مُتَلَبِّساً
مناجات شاکین
محمد
۲۶ مهر ۹۷ ، ۰۰:۱۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر




.

.

.

سعدیا دور نیک نامی رفت

نوبت عاشقیست یک چندی ...

محمد
۲۳ مهر ۹۷ ، ۲۳:۰۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر


چراغ یا روشنایی



خیلی وقت ها دل آدمی زاد از تاریکی به تنگ می آید.و میل به نور می کند تا اینجایش به نظر نگارنده اتفاق مبارکیست اما این اتفاق مبارک همیشه به رسیدن به نور منجر نمی شود و این میل مقدس همیشه به وصال نمی انجامد.
اما آدمی این وسط باید حواسش به جیزهایی باشد از جمله اینکه حکما نور و روشنایی با چراغ فرق دارد به قول باسواد تر ها یکی موضوعیت دارد یکی طرقیت دارد. یکی وصال خودش مقصود است و دیگری وصالش وسیله ی وصال چیز دیگری و نباید در آن ماند الخ.
پ.ن: روضه سر بسته بماند بهتر است. چه آنکه معلوم نیست با روضه ی باز خودم گریه ام بگیرد. روضه سر بسته اگر آدم را نگریاند می گویی که طرف بهت زده شده یا اصلا نفهمیده، نه اینکه خدایی ناکرده دلش سنگین است . اما روضه ی باز عذری برای سنگ دلی چون من نمی گذارد.

محمد
۲۲ مهر ۹۷ ، ۰۰:۰۶ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر
چندم به سر دوانی؟ پرگار وار گردت
سرگشته ام!ولیکن پای استوار دارم...
محمد
۱۵ مهر ۹۷ ، ۱۹:۴۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

وفا خواهی 

جفا کش باش حافظ 

فان ربح و خسران فی التجر


پ.ن.1:حافظ حکما حکمت مطلقه گفته اما نکته اینه که آدم بین جفا های گوناگون کدومش رو انتخاب کنه که وفای مورد نظر در ازاش دریافت کنه بالاخره (التجر =تجارت )ه دیگه 😬!...فراق و دوری و صبر و تحمل یه جور جفاست اینقدر صبـــــــــر کنی تا شرایط بهتر شه. بعد فکر میکنی به قدر کافی تلاش نکردی.و این صبر اون جفایی که باید به جون بخری نیست با خودت میگی اینکه خودتو بری به در و دیوار بزنی برا رسیدن هم یه جور جفاست تازه وقتی میدونی چه قدر الآن احتمال کمه جفاش پر رنگ تر هم میشه ...تازه گیرم اکی شه ... جفا های اصلی از اون وقت شروع میشه ...جفا هایی که فقط میدونی هست و چیزی ازشون نچشیدی و فقط از دور چیز هایی شنیدی... 

پ.ن.2: قَالَ وَمَنْ یَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ ﴿۵۶﴾


محمد
۱۰ مهر ۹۷ ، ۱۹:۵۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

 پیرمرد کارتش کار نمیکنه و با دست پاچگی میپرسه :"نقدیش هزار تومن میشه ؟!" راننده اتوبوس میگه:" حلالت حاج آقا برو ."


روزم رو ساختی جون مرد دمت گرم 


محمد
۰۹ مهر ۹۷ ، ۱۲:۱۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱ نظر

حمد هم از لب سرخِ 💋 تو شنیدن دارد 

.

.

.

جایگاه واقعیت در نسبت با حقیقت

جایگاه قالب در رابطه با محتوا

مصرع از :

فاضل نظری

محمد
۰۴ مهر ۹۷ ، ۲۳:۱۷ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست

پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست

نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان

نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست

سر فرا گوش من آورد به آواز حزین

گفت ای عاشق دیرینه من 


"خوابت هست؟!"


حافظ


محمد
۰۳ مهر ۹۷ ، ۲۳:۱۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

اگر به حقیقت دلبسته باشی 

باید بسیار تلاش کنی 

وگرنه در چنگال واقعیت خرد خواهی شد.


محمد
۱۰ شهریور ۹۷ ، ۲۰:۴۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

من که دائم پای خود دل را به دریا می زنم

پیش تو پایش بیفتد قید خود را می زنم


کعبه ای در سینه ام دارم که زایشگاه توست

از شکاف کعبه گاهی پرده بالا می زنم


این غبار روی لبهام از فراق بوسه نیست

در خیالم بوسه بر پای تو مولا می زنم


از در مسجد به جرم کفر هم بیرون شوم

در رکوعت می رسم خود را گدا جا می زنم


اینکه روزی با تو می سنجند اعمال مرا

سخت می ترساندم لبخند اما می‌زنم


من زنی را می شناسم در قیامت… بگذریم

حرف‌هایی هست که روز مبادا می زنم


 

#مولاناعلی@


کاظم بهمنی

محمد
۰۸ شهریور ۹۷ ، ۰۱:۳۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

حکما باید همون روزی که با خودت قرار میذاری که دیگه بهش فکر نکنی ببینیش .

محمد
۰۶ شهریور ۹۷ ، ۱۹:۴۰ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

و خواب برای این است

روز را به روز دیگری ببری

و معنای کلمه را

به کلمه دیگری بدهی

این زمان دست از دهان روحت برداشته ای

ای روح نا امید!

ای روح گرسنه در خواب!

وقتی دست از دهانت برداشتم

چرا حرف نزدی؟


ادریس بختیاری

محمد
۳۰ مرداد ۹۷ ، ۱۶:۰۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

وقتی کسی به مرگ خیره شود و بخواهد باعقل محض ِ حسابگر مشکلاتش را حل کند زندگی اش چه شکلی میشود؟ 

جواب : این شکلی!


بعد از این مقدمه کوتاه باید بگم که اگر این کتاب را یکی دوسال پیش میخوندم احتمالا عاشقش میشدم اما الان نهایتا میتونیم دوستش داشته باشم ، چرا؟ چون کتاب پر از فلسفه بافی ها و تفکراتی درباره زندگی است و من عاشق این حرف ها بودم مخصوصا در لابه لای داستان ها اما از وقتی کتاب های تقریبا اکادمیک فلسفه را خواندم ترجیه میدهم این فلسفه بافی ها را به شکل منظم و شسته رفته تر در کتاب های مرجع و دانشگاهی فلسفه بخوانم . جایی ک قلم به دست دارم برای حاشیه نویسی و نقد این انگاره ها و دیگر داستان را به عنوان حیاط خلوتی برای خستگی در کردن می پسندم . جایی که تنها  تعلیق میتواند آن را بهتر و فراخ تر کند. و البته مقدار تعلیق و وجه ماجرایی جز از کل به شکل یک نمودار نمایی زیاد می‌شود و می‌شود گفت هرچه صفحه های اول داستان که پر از فلسفه بافی هاست و دیر خوانده میشود صفحه های نهایی پر تعلیق و نفس گیر است و به طرفه العینی میگذرد جوری که گاهی افکارت لای صفحه ها جا می‌مانند و فقط ورق میزنی و ورق میزنی .... و به بالاخره در صفحه های آخر حیفت می آید ک دارد تمام میشود! یک چشم ات به داستان پرکشش و پر ظرفیتش است و یک چشمت به حجم صفحات باقی مانده و در اخر دلی برایت می ماند ک افسوس میخورد بابت رها شدن باقی ماجرا. والبته اشتباه برداشت نشود . پایان بندی داستان از بهترین پایان بندی هایی بود ک با آن موجه شده بودم؛نرم و پر مغز. 

و در باب اندیشه های پیش زمینه ی نگارش این کتاب میشود به محکوم به شکست بودن تمام ایدئولوژی ها و جهان بینی ها برای حل بحران مرگ و به سخره کشیدن راهکار های اگزیستانس (مثل پیشنهاد خلق و...) اشاره کرد.

محمد
۲۶ مرداد ۹۷ ، ۱۲:۴۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

یه زمانی

یه جایی نوشته بودم:

"

اگه این دلتنگی ها نباشه تو زمان گم میشم ...برام مثل یه نقطه ثابت میمونن...شاید مثل تقویم...

"


محمد
۲۴ مرداد ۹۷ ، ۱۰:۵۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر
دونستن دلیل طرد شدن حق مسلم طریده.

پ.ن: یاد سوکوراتازاکی ِ بی رنگ و سال های سفر معنویش افتادم . شاید منم سفر معنوی ای در پیش دارم.شاید...
.
.
.
ولی ترجیه میدم هر چه زود تر دلیل رو بدونم ...
راستی مخاطب پست خاص میباشد .به خودتان نگیرید ;)
محمد
۲۱ مرداد ۹۷ ، ۱۵:۱۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر

رزق لایتحسب شیرینی خاصی دارد ... عین پیدا کردن پول در جیب لباسی که به کل فراموشش کرده ای آن هم روز های سخت آخر ماه... درست است من تقوایت را رعایت نکردم ... خودت گفتی این رزق مال سالکان مسیرت است و خاص. چه آنکه وابستگی به اسباب نمی آورد و الخ

و مـن یـتـق اللّه یـجـعـل له مـخـرجـا

و یـرزقـه مـن حـیـث لا یـحـتـسـب

...انگار نمی ترسیدم که از دست بدهمت ...اخر همیشه بودی

راستش وقتی دربرابرت جرئت به خرج می دادم و از تو غافل می شدم به این فکر نمی کردم که اگر رویت را از من بر گردانی و من در روزمره ملال انگیز سقوط کنم چه می شود؟!


چون بودنت مثل بودن آب ِ دربا بود برای ماهی ؛

ماهی چه عقلش میرسد آب چیست؟ نمیفهمد اگر نباشد نه تنها میمیرد که تلف میشود . می گندد
خلاصه پررو ام که چنین باز بعد آن ماجراها آمده ام و چنین هواهایی دارم من ِ ... را چه به رزق لایحتسب !اما ...خودت چنین مرا به فضل و رحمتت عادت دادی که با آن سابقه ی لطفت چیز دیگری از تو توقع ندارم و خوب میدانی چقدر ...تشنه ی رزق لایتحسب ام

با حساب و کتاب به هیچ عنوان جور در نمیاید اما

همین خوب است دیگر ...


اصلا همین ها

امیدوارم میکند به گشایشت ...

آخر همیشه همین موقع ها به دادم رسیده ای 


انگار اصلا سخت میکنی کار را تا یادت تو بیفتم حساب کتاب ها را بهم میزنی تا یادم بیاید تو به اسباب اسباب بودنشان را دادی واگر تو نخواهی سرکنگبین صفرا می افزاید و روغن بادام خشکی.

و البته از دست بنده جز حساب کتاب چه بر می آید ؟

هیچ! جز زاری به درگاهت!

و مـن یـتـوکـل عـلى اللّه فـهـو حـسـبـه ان اللّه بـالغ امـره قـد جعل اللّه لکل شى ء قدرا



محمد
۱۳ مرداد ۹۷ ، ۰۲:۱۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

‏-[بابا مگه من اصلا چقدرم؟😟]

+کم تر از ذره [که]نه ای؟

-[درست، خب حالا که چی؟😕]

+[تو فقط]پست مشو! مهر بِورز! 

-[تهش چی؟😔]

+تا به خلوت گه خورشید رسی چرخ زنان!

+😳


‎#حافظمیفرماد

محمد
۰۲ مرداد ۹۷ ، ۱۴:۵۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

🎶🎧Hey You

 

pink floyd


دریافت

 
Hey you, out there in the cold

Getting lonely, getting old

Can you feel me?

Hey you, standing in the aisles

With itchy feet and fading smiles

Can you feel me?

Hey you, don't help them to bury the light

Don't give in without a fight

 

Hey you out there on your own

Sitting naked by the phone

Would you touch me?

Hey you with you ear against the wall

Waiting for someone to call out

Would you touch me?

Hey you, would you help me to carry the stone?

Open your heart, I'm coming home

 


But it was only fantasy

:(

.

.

.

محمد
۲۹ تیر ۹۷ ، ۱۴:۲۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر
 دیگر سکوت در دل من جا نمی شود
سنگ صبور پیش تو پیدا نمی شود؟

دیوارها خلوت ما را جویده اند!
دنیا امین حرف دل ما نمی شود

شب را میان آینه بر دوش می کشم
باید قبول کرد که تنها نمی شود

بغض اشک را درست دم حجله می کشد
این سینه با سکوت مداوا نمی شود

من از کنار ساکت این باتلاق ها
می خواستم گذر کنم اما نمی شود

دنیا دو روز دارد و در این دو روز هم
امروز ناگزیری و فردا نمی شود

پ.ن:
*از مستان رسوا اولین وبلاگی که عاشقش شدم!
تا گلو عمری بدهکاریم دستی را که باز 
دور دیگر مستمندان را به مستی وام داد_بدیع_
محمد
۲۹ تیر ۹۷ ، ۱۱:۵۷ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

در وسط تابستان

 برگ زردی

 رقص کنان بر زمین افتاد🍂

محمد
۲۷ تیر ۹۷ ، ۱۰:۱۸ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰ نظر
برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
محمد
۲۶ تیر ۹۷ ، ۲۱:۴۰

گو نام ما ز یاد بعمدا چه میبری

خود آید آنکه یاد نیاری ز نام ما

حافظ

محمد
۲۵ تیر ۹۷ ، ۰۰:۲۶ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

‏لذت کشف و فهم داره با لذت تموم کردن کار ها(و کتاب ها)ی نصفه مبارزه میکنه و نامبرده بعد از سالیان متوالی زمام داری امور شخصیه ی اینجانب این نوبت گویا تا مقدار زیادی شکست خورده و کرسی ریاست امور را به جناب تموم کردن می سپارند! 

احتمالا چون وجود محترمم دریافته که این همه دور زدن و لذت کشف و فهم چیزهای مختلف بدون خروجی ملموس صرفا برای خودت میتونه دوست داشتنی (یا با اقماض مفید) باشه و کلا از بیرون چیز ملموس و خروجی هرچند کوچک میتونه دیده بشه و ارزش گذاری بشه و جدی گرفته شه . البته  لذت دیده شدن (که باهاش سر سازگاری ندارم و گرچه مدام مشغول نفی اش ام کار خودش را میکند و با پنبه سر جناب عقل را میبرد ) هم در این جنگ به کمک لذت تموم کردن اومده و مدام تو گوش عقل میخونه : نمیخوای که تو تنهایی خودت و فکرات و دور زدن هات برای کشف عمرت به سر بیاد؟ بالاخره میخوای ... یا نه!؟*

و لذاست که مجبور به تحمل جانکاهِ قسمت های دوست نداشتنی ِ ملال آورِ غیر قابل انفکاک از چیز ها و کار های  دوست داشتنی _که قبلا با کشف و فهمشان به ذوق آمده ام ولی خروجی ای ازشان نگرفته ام _شده ام.کارهایی که روزمرگی و تکرار در ذاتشان است . و به گمان اینجانب اثبات لزوم عقلی تحمل ناپسند های ملال آور انگیزه ی کافی برای تحمل تکرار و غر نزدن از روزمره را نمی دهد . چیز قوی تری میخواهد!و فقط شور سکر آور عارفانه ی مدام میتواند انسان را از شرشان خلاصی دهد.که هر لحظه ی این کار ها هم برای انسان مایه ی لذت ملموس شود. و خستگی از امر او معنی نداشته باشد .و آن حال**جز به دست حضرتش نیست...

آنم آرزوست!


* اثر گذاری_ مخاطب_ دیده شدن _رسیدن _احترام _رتق و فتق امور دنیوی _رفاه _طلب رزق و ...!

**

گاه گاهی کمی جنون دارم 

من جنونی مدام میخواهم_ برقعی


چو آن حال بدیدی بگو جل جلاله_مولانا

محمد
۲۲ تیر ۹۷ ، ۱۷:۱۷ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر
برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
محمد
۲۴ خرداد ۹۷ ، ۱۰:۵۸

من تو را بر شانه هایم می کشم

یا تو می خوانی به گیسویت مرا 

زخم ها زد راه بر جانم ولی

زخم عشق آورده تا کویت مرا


.

.

.

* گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد 

گفتا اگر "بدانی" هم اوت رهبر آید 

نقش خودآگاهی در جلو رفتن در طریق که به این خوبی  تو شعر حافظ جایگذاری شده رو کار ندارم 

فقط خواستم بگم راست گفت و حقا که از او جز راست نمی آید. صدق المحبوب !

محمد
۱۰ خرداد ۹۷ ، ۰۲:۰۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

-چه قدر همه همکلاسی ها فرق کردن!

+آره همه فرق کردن ولی همه شبیه هم شدن!

(از مکالمه دو خانوم میانسال در کافه کتاب بعد دیدن همکلاسی های قدیمیشون)

محمد
۱۰ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۶:۴۲ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

وان رفتن خوشش بین وان گام آرمیده...

_حافظ با صدای نامجو میفرماد_
حجم: 6.47 مگابایت

محمد
۱۰ ارديبهشت ۹۷ ، ۱۶:۳۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

زِ میوه های بهشتی چه ذوق دریابد

هر آن که سیب زنخدان شاهدی نَگَزید

#حافظ

#من_رو_میگه 😑

محمد
۰۵ فروردين ۹۷ ، ۰۹:۴۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

پیش از این که نگار من شوی

تاریخ را با تقویم های بی شمار می سنجیدند

هندیان برای خود تقویمی داشتند

و چینیان بر این منوال قدم بر می داشتند

ایرانیان را آیین و رسمی بود

و مصریان از ماه و ستارگان کمک می خواستند

آن دم که تو نگار من شدی

تاریخ دیگر گونه شد

و تقویمی نو به میان آمد

از آن پس

همه ی مردمان این گونه سخن می گویند:

«هزاره ی اول پیش از چشمانش

و سده ی دهم بعد از چشمانش...»

#نزار_قبانی


محمد
۲۹ اسفند ۹۶ ، ۲۱:۱۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

یاحق

 

ره ش یک جانمایه دارد و آن اصالت دادن به قصه دار بودن چیز هاست جانمایه ای که در آثار قبلی امیر خانی هم حضور دارد و مقداری از پارادایم حاکم بر داستان و کم کم پارادایم خواننده را می سازد اما در رهش با صراحتی کم سابقه بیان شده است *

احترام به قصه های چیز ها در جوامع در حال توسعه به شدت کم رنگ است . مردمی که در احتیاجات روزمره مانده اند دل و دماغی برای شنیدن قصه ها ندارند می دوند برای احتیاجات و جز اندکی به دست نمی آورد اما چرا؟ در ادامه میگویم.

باید دانست که این قصه ها فقط بار رمانتیک و نوستالژیک ندارند بلکه یک پایه ی بسیار مهم تمدن اند که در کمتر کشور در حال توسعه یا جهان سومی یافت میشود به قولی دوران مدرن دوران فراموشی قصه ها ی کشور های جهان سوم بوده است مگر اینکه اندیشمندانی گران مایه قبل از سرعت گرفتن قطار بی مهابای مدرنیته لزوم این قصه ها برای پیشرفت و حیات شرافتمندانه در دنیای مدرن را مدام گوشزد کرده باشند و اندیشمندان و متخصانی بسیار گرانمایه تر توانسته باشند این قصه ها و زمینه ها را در این پیشرفت های تکنولوژیک بسیار ضروری تهیه کرده باشند و به قولی مدرنیته را شخصی (ملی) سازی کرده باشند.

و برای مثال دکترشریعتی در ابتدای کتاب تاریخ تمدن این را گوشزد میکند وشهید مطهری این موضوع پیشرفت های مدرن را در کتاب اسلام و نیاز های زمان بررسی می کند گرچه مواجه اش با این مقوله تا حدی ساده انگارانه و غیر ذات گرایانه بود ولی در آخر این قصه ها به نوستالژیک هایی زیبا توسط انقلابیونِ بعد از جنگ باز تولید میشوند و در زمان سازندگی زمانی که این قصه ها باید حضوری پر رنگ داشته باشند به هیچ وجه جدی گرفنه نمیشود

 

.رهش احترام به قصه های پیشینی چیز ها را می آموزد.

این قصه های پیشینی چیز ها در علوم انسانی و فلسفه اصالت تاریخی نام دارند .

موضوعی که در کمتر موجودی در ایران باقی مانده است و یک مثالش که در رهش آمده است؛ اصالت تاریخی نداشتنِ (خانه مادر بزرگ ) شهرسازی و شهر سازان است .

و "علا" مای قصه نفهم هستیم و "لیا" آن عاشق قصه و اصالت است

 و مثال های مشکلات فراوان این نادیده گرفتن بسیار فراوان است . و اکثر اوقات هم دلیل و حلقه مفقوده عدم توسعه در بخش های مختلف یافت نمیشود و مسئول محترم با خودش میگوید مگر میشود فراموش کردن قصه ها عامل شکست پروژه ها باشند؟ این است حکایت جامعه و صنعتِ کژ مدرن **ایرانی . و باید دانست که خطرناک تر رخنه ی این کژی مدرن به فرهنگ ماست در اثر فراموشی قصه ها و سنت های فرهنگی.

 

این به این معای نیست که این علم و تکنولوژی مدرن فلان است و بیسار! حداقل در این خط خطی ها جایش نیست آن باشد به عهده ی عالمانش و البته... مگر چه میگوید علم مدرن؟

گام گام جلو برو ،آزمون پذیری داشته باش ، یافته هایت ابطال پذیر باشد و ...

و خب گذشتگان ما که علم داستان دار و با اصالت تاریخی داشتند هم تا حدودی این معیار ها را رعایت میکردند .این حرف من به معنای بازگشت و سوار خر شدن نیست!نتیجه این است که آن عالم و مهندس غربی وظیفه اش نیست بافت های سنتی و طبیعی و اجتماعی و... من را درنظر بگیرد برای خودش با آزمون و خطای بسیار 250 ساله به وضعیت فعلی رسیده است و باز مال خودش را اصلاح گام به گام میکند و من بر میدارم آن محصول خفن ِنامناسب با ساختار های خودم را می آورم

خب نتیجه؟! اوضاع کژ مدرن! و بعد با مشکلات بی نهایت که او ریز ریز در 250 سالِ بعد از انقلاب صنعتی حل کرده مواجه میشوم. و خب درمیمانم توجیه میکنم یا هرچیز دیگر و روابط مستشاری هم قطع شده و این مزید بر علت شده که من مهندس ایرانی باید شرایطم را بفهمم شرایط پیدا و پنهان  و محصول را بومی طراحی کنم و فقط به مونتاژ دیمونتاژ و مهندسی معکوس فانع نشوم در حوزه علوم انسانی و مدیریتی و... هم اوضاع تقریبا همین طوراست . چیز ها باید داستان دار باشد داستانی زنده و روشن از اصلاح و تجربه های قبلی ِاین چیزی که امروز دارم.




خانه مادر بزرگ


با خانه ی مادر بزرگ مشکل داریم؟ بو می دهد؟

 بسیار خب مشکلات را شفاف و ریز بیان کنیم و گام به گام و با حفظ داستان و پیشینه حلش کنیم

البته برای سوداگران علم جدیدو متفاوتی از علم مدرن  (با هر عنوان) باید بگویم که یکبار روش علمی را رعایت نکردیم و ناگهان از محصولش استفاده کرده ایم نباید بک بار دیگر در جهات عکس اینکار را انجام بدهیم و اوضاع را با تغییر بزرگ و چشم بسته و غیر مساله محور بدتر کنیم

از من نشنیده بگیرید که حکیمی که موی خود را در سیاست گذاری علم این مملکت سفید کرده بود در هنگامی بر او برآشفتم که این اوضاع نتایج سیاست گذاری 40 سال پیش اوست جواب داد:" مشکل علم و مهندسی مملکت ما فساد اقتصادی است نه علمی و فلسفه علمی من میگفتم خب به دانشجوی ما می آموزند که مسائل دیگران را حل کند نه مسائل خانه را! گفت  دانشجو _مخصوصا در علوم مهندسی_ کامل یاد میگید که بتواند مشکلات را علمی حل کند اما واسطه ها و دلالان به دلیل سود گزاف واسطه گری برای کالا ها ی تکنولوژیک و های-تِک خارجی نمیگذارند سرمایه های عظیمِ اکثرا دولتی سراغ کار تکنولوژیک و های-تک ایرانی بیاید." و اینچنین علم ما رشد نایافته و توسعه نایافته می ماند. و باز یک محصول که برای ما بی قصه های پیشینی است را میاوریم والبته اوضاع در علوم انسانی به خاطر ماهیت بومی تر آن متفاوت و بسیار بد تر است ...

تمت.

 

* رهش ص11 هر چیزی قصه ای دارد...

رهش ص 18 راستی سنگ های دیگر قصه ای نداشتند؟...

** نام کتابی از حمیدرضا جلایی پور


محمد
۱۹ اسفند ۹۶ ، ۰۰:۳۱ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

ساقی غم فردای حریفان چه خوری؟

پیش آر پیاله را

که شب میگذرد!

 

"دنگ شو!!"

تایم لپس گرفته شده در منطقه رباط شریف اواخر تابستان 96 

 

 


مدت زمان: 2 دقیقه 9 ثانیه 

 

محمد
۲۴ بهمن ۹۶ ، ۰۸:۲۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر
1. 
من یک رضا امیرخانی خوانِ حرفه ای ام همه ی کتابهایش را خوانده ام و بعضی را چندبار .نظرم در نسبت این کتابش با دیگر کتاب های بازار نشر صائب نیست اما در مقایسه با دیگر کتاب هایش به گمانم صائب است.

2. 
بار دغدغه  بر ماجرای داستان میچربد برعکس منِ او
توصیفات به گستردگی و شفافی قیدار نیست 
پایان بندی و ماجرای پایانی به شدت بر باقی کتاب هایش میچربد.البته آخرش که انفعال چوپان :) را  نقد کرد خیلی صریح و بی مقدمه بود.
جنسیت راوی را عوض کرده اما من گاهی خودم را گم میکردم و یک هو به خودم می آمدم میدیدم قیداری به جای لیا گرفته ام... خودش از قالبش تا حدی رهیده است اما ما مانده ایم هنوز تویش :/
فصل 4 به شدت قلبم را درد اورد سنگین و سهمگین بود .ولی خب شاید خجالت بکشیم و درست با شهرمان رفتار کنیم . 
آهنگ "شهر من بخندِ" پالت بعد کتاب به شدت توصیه میشود.
شخصیت ها و دیالوگ ها عالی بودند مثل همیشه
البته قبلا شخصیت های بد دور بودند از شخصیت اصلی و رانده شده اما اینجا تسامحی جبری وجود داشت نسبت به شخصیتی که تقریبا بد بود و و از جنس سه لتی !قیدار به راحتی می راند یا کم تر میشد که تحمل کند قرتی ای را! اما لیا تحمل میکند . زن است دیگر! و دیگر اینکه چه قدر انتخاب خوبی بود روایت گری از یک زن برای بیان دغدغه ی زمین "مادر همه ی مان"!
در مجموع بین کتاب های امیرخانی جایش متوسط به بالا است .نه اول نه آخر و نه وسط!

محمد
۲۱ بهمن ۹۶ ، ۲۳:۱۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

متن نوشته شده تحت تاثیر شرکت در جشن امضا کتاب منصور ضابطیان در پردیس کتاب است.


امضا کتاب

"

نگرانم نکند کسی ببیندم ...لعنت به این فضولی که وقتی با بیکاری و اندکی تنهایی مخلوط میشود چه کارها که به دست آدم نمیدهد ... جوِ روشن فکری پوپولیستی تهوع آوری حاکم است ...تلاش های بی وقفه برای امضا و سلفی


هیچ وقت این امضای کتاب لعنتی را نفهمیدم 

یعنی که چه؟ یک نفر از حس خوبی که هنگام/بعد امضای کتاب توسط نویسنده محبوبش احساس میکند با من حرف بزند لطفا!

مخصوصا آنجاییش که مینویسد. فلانی عزیز...

امضا کتاب وقتی ارزشمنده که تو واقعا ادم قابلی در سطح دوستی با آن نویسنده باشی و این نویسنده اول دوست تو باشد بعد فلان کتاب موفق را نوشته باشد یا حدالقل معاشرتی دور داشته باشید و بعد یک نسخه از کتاب با امضای خودش را بهت تحویل بدهد همین. جور دیگری نمیدانم چجوری این امضا لذت و ارزش میدهد 

لطفا یکی راهنمایی ام کند!🙏


✅تصریح کنم 

من با نشستن پای صحبت های یک نویسنده، کارگردان یا هر چیز دیگه کاملا موافقم اتفاقا اگر کسی ارزش هم صحبتی و یا سخنران شدن داشته باشد همین قشر کتابنویس اند اما تنها بخش امضا را نمیفهمم

"

🖋به اضافه ی اینکه :

امضا کتاب تلاشی  مذبوحانه است برای کم کردن فاصله ی هرمنوتیکی موجود بین ابژه و سوژه ،تلاشی برای این که نشان بدهیم بعله ما بهتر به تاویل کتاب نزدیکیم چون چند دقیقه ای نویسنده را دیده ایم ...تلاشی که چندان بی پایه نیست بر پای ی بی پایگی هرمنوتیکی!


پ.ن:رضا امیرخانی توی تاپ 10 نویسنده های معاصر مورد علاقه ام جایگاه اول را دارد (*)و قطعا در تاپ 10 کلیه نویسندگان ِ مورد علاقه من جای میگیرد  اما همیشه خواسته ام عشق کورم نکند! و البته خودش که تقصیری ندارد ملت 1 ساعت صف کشیده اند از ش امضا بگیرند! و فردا من هم شاید در این صف باشم اما نه برای امضا که شاید برای 30 ثانیه گپ ی که شاید گپ هرمنوتیکی بینمان را کم کند!

*: برای فهم عمق ماجرا بخوانید:

ِدینی که ادا نمیشود/ برای رضا ی امیر خانی عزیز/شماره-1

پ.ن2: از مهم ترین چیز هایی که ازرضا جان امیرخانی یادگرفته ام اصالت داشتن وروح داشتن چیز هاست
امضا نویسند ه که تو را نمیشناسد به اسم خودت گیرم با پسوند" جان" چه ارزشی دارد ؟؟بی جان ِ بی جان است این " جان"! و امیر خانی به من احترام به این جان را یاد داده است ...نقض غرض است اگر ازش امضا ی بی جانی بگیرم!
محمد
۱۹ بهمن ۹۶ ، ۲۲:۰۶ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

مامانم داشت سعی میکرد برا نماز صبح بیدارم کنه

و بدنم بر اساس غریزه اش که تمایل به خواب داشت سعی میکرد مقاومت کنه 

مثلا به طور نیمه ناخودآگاه گفتم من بیدارم

بعد مامانم گفت: خب چه فایده داره این که بیدار باشی[ولی نمازت رو نخونی]

باز ضمیر ناخودآگاهم دنبال جواب گشت تا بتونم چند دقیقه ای رو بخوابم باز 

یهو اومد تو ذهنم بگم" بیداری مطلوبیـــت ذاتــــــی داره!"

بعد یه لحظه خودآگاهم برگاش ریخت !!😳 🍂

هوشیار شد و تو ذهنم جواب داد از کجا معلوم ؟!🤔

بعد همونطور که پای کشان به سمت وضو میرفتم تو دلم میگفتم ای تو روح 👻 هرچی فلسفه و منطق عه که خواب و زندگی نذاشته واسه ما!

محمد
۰۴ بهمن ۹۶ ، ۱۰:۱۴ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱ نظر

_...؟

+...

_...!

+[گفت] با این همه از سابقه نومید نشو ...

[حافظ]


محمد
۲۶ دی ۹۶ ، ۲۳:۵۶ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر